آموزش ساخت آهنگ
نوشتن سبک دقیق و چیزهای ناخواسته؛ تنظیم را با دو فهرست کنترل کنید
برای خروجی قابل پیشبینیتر، ابتدا سبک، ساز و حرکت انرژی را مثبت توضیح دهید و سپس موارد ناخواسته را در فهرست جدا بنویسید.
نویسنده: تحریریه آمارد
وقتی فقط مینویسیم «این را نیاور»، مدل هنوز نمیداند جای آن چه چیزی قرار بگیرد. روش دو فهرست، خواستهٔ مثبت و مرزهای منفی را کنار هم میگذارد.
مسیر درست در موزیکساز آمارد
در «ساخت آهنگ» یا ابزارهای ویرایش که فیلد «چه چیزهایی را در خروجی نمیخواهید؟» دارند، سبک و سازهای مطلوب را در فیلد مثبت و عناصر مزاحم را در فیلد منفی وارد کنید.
ورودی مناسب برای نوشتن سبک موسیقی
هدف شنیداری را به اجزای قابل تشخیص تقسیم کنید: نقش اصلی، ساز یا بافت غالب، سرعت یا حرکت، و چیزی که نباید وارد نتیجه شود. واژههای کلی مثل «حرفهای» یا «خفن» معیار شنیداری نمیسازند. در عوض بنویسید چه چیزی باید در شروع شنیده شود، انرژی در میانه چگونه تغییر کند و پایان چه رفتاری داشته باشد. در این راهنما نقطهٔ شروع اختصاصی شما این است: «ژانر و کاربرد را در یک جمله بنویسید.»؛ بنابراین پیش از رفتن به مرحلهٔ بعد، همین مورد را جداگانه کنترل کنید.
گامهای انجام کار
- ژانر و کاربرد را در یک جمله بنویسید.
- دو یا سه ساز و نقششان را مشخص کنید.
- حرکت شدت از شروع تا پایان را تعریف کنید.
- موارد ناخواسته را کوتاه، دقیق و قابل شنیدن بنویسید.
مثال قبل و بعد
قبل: «پاپ قشنگ، بدون چیزهای بد.» بعد: «پاپ فارسی احساسی، پیانو و گیتار تمیز، ورس خلوت و ترجیعبند باز؛ بدون درام سنگین، بدون سولو گیتار و بدون افکت وکال اغراقشده».
در نمونهٔ «بعد»، هر عبارت یک وظیفه دارد و میتوان نتیجه را بر اساس همان وظیفه سنجید. برای اجرای نخستِ نوشتن سبک موسیقی همین نمونه را عیناً تکرار نکنید؛ موضوع، فایل یا کاربرد متعلق به خودتان را جایگزین کنید، اما تعداد تصمیمها را محدود نگه دارید. سپس بررسی کنید آیا خروجی واقعاً تغییر خواستهشده را نشان میدهد یا فقط از نظر کلی خوشآهنگ است.
یک آزمون کنترلشده اجرا کنید
یک نسخهٔ مرجع با تنظیم فعلی بسازید و در نسخهٔ دوم فقط یکی از عناصر سبک را تغییر دهید. نام دو نسخه را طوری بگذارید که همان تفاوت در آن دیده شود. هنگام پخش، به جای انتخاب فوری آهنگ دلنشینتر، بررسی کنید آیا تغییری که نوشتهاید واقعاً شنیده میشود؛ اگر نه، دستور را کوتاهتر و تضاد مورد آزمایش را روشنتر کنید. در سناریوی حاضر، کنترل اصلی را بر اساس این تصمیم انجام دهید: «موارد ناخواسته را کوتاه، دقیق و قابل شنیدن بنویسید.»
برای ثبت این آزمون یک یادداشت سهخطی بسازید. در خط اول بنویسید «هدف: نوشتن سبک موسیقی». در خط دوم فقط تنظیم یا ورودیای را که بر اساس «ژانر و کاربرد را در یک جمله بنویسید.» آماده کردهاید ثبت کنید. در خط سوم نتیجه را با یک مشاهدهٔ قابل شنیدن یا دیدن توضیح دهید؛ مثلاً محل تغییر، میزان وضوح یا درستبودن فایل منبع. عبارتهایی مثل «خوب نشد» برای دور بعدی کافی نیستند، چون معلوم نمیکنند باید ورودی، مسیر یا انتظار را اصلاح کرد. این گزارش کوتاه را کنار نام نسخه نگه دارید تا اگر چند خروجی ساختید، دلیل تفاوت آنها فراموش نشود.
خطاهای رایج و راه اصلاح
- خروجی بیجان است؛ محدودیتهای منفی را کمتر و خواستهٔ مثبت را دقیقتر کنید.
- ساز ممنوع برمیگردد؛ نام ساز و جایگزین پیشنهادی را مشخص کنید.
- ژانر متناقض است؛ دو سبک دور از هم را در یک جمله جمع نکنید.
معیار قبولی نتیجه
خروجی خوب باید ویژگی اصلی درخواست را در بخش قابل توجهی از قطعه حفظ کند، نه فقط در مقدمه. اگر چند دستور با هم رقابت میکنند، مهمترین ویژگی را نگه دارید و بقیه را در آزمونهای بعدی اضافه کنید. این روش نشان میدهد کدام واژه یا کنترل واقعاً روی نتیجه اثر گذاشته است. برای نوشتن سبک موسیقی، نمونهٔ مطلوب این مقاله با عبارت ««پاپ فارسی احساسی، پیانو و گیتار تمیز، ورس خلوت و ترجیعبند باز؛ بدون درام سنگین، بدون سولو گیتار و بدون افکت وکال اغراقشده».» تعریف شده است؛ نتیجه را با اجزای قابل بررسی همین نمونه مقایسه کنید.
- ورودی اصلی: ژانر و کاربرد را در یک جمله بنویسید.
- تنظیم یا اجرای درست: دو یا سه ساز و نقششان را مشخص کنید.
- کنترل پیش از پایان: موارد ناخواسته را کوتاه، دقیق و قابل شنیدن بنویسید.
- نشانهٔ نیاز به اصلاح: خروجی بیجان است؛ محدودیتهای منفی را کمتر و خواستهٔ مثبت را دقیقتر کنید.
تمرین امروز
برای یک ایده، دو نسخهٔ سبک بنویسید: یکی فقط مثبت و دیگری مثبت بههمراه سه محدودیت؛ تفاوت را ثبت کنید.
برای اجرای بعدی چه چیزی را تغییر دهیم؟
اگر تمرین به نتیجهٔ مطلوب نرسید، از میان سه خطای بالا فقط نزدیکترین مورد را انتخاب کنید. برای نمونه، «خروجی بیجان است؛ محدودیتهای منفی را کمتر و خواستهٔ مثبت را دقیقتر کنید.» یک نشانهٔ مشخص است و راه اصلاح آن نیز در همان جمله آمده است. اجرای بعدی را با همان اصلاح بسازید و سایر ورودیها را ثابت نگه دارید. اگر نتیجه بهتر شد، تغییر را در نسخهٔ اصلی نگه دارید؛ اگر بهتر نشد، به خطای دوم بروید. این ترتیب برای نوشتن سبک موسیقی جلوی تغییر همزمان چند عامل و نتیجهگیری اشتباه را میگیرد.
برای جمعبندی، نوشتن سبک موسیقی را با یک ورودی متعلق به خودتان شروع کنید، مسیر گفتهشده را بدون جابهجا کردن نقش فیلدها جلو ببرید و نتیجه را با معیارهای همین مقاله بسنجید. اگر خروجی نیاز به اصلاح داشت، از نخستین خطای قابل تشخیص در فهرست بالا شروع کنید و در اجرای بعدی فقط همان عامل را تغییر دهید. این کار تفاوت میان حدسزدن و ساختن یک روند قابل تکرار است.